FLUITEND OVER DE FINISH?

12 April 09.50u, samen met mijn man sta ik in het startvak  op de Coolsingel.

Vandaag ga ik in Rotterdam, samen met nog duizenden anderen de marathon lopen, 42,195km.

Wat een drukte, wat een sfeer, wat een weer. Het zonnetje werkt mee aan blije gezichten, ondanks de spanning die er ook heerst maar dat hoort er bij. Behalve bij mij natuurlijk.

Ik ben rustig, doe een ademhalingsoefening en kijk om mij heen. Fantastisch dat ik hier weer sta.

Wat gaat het mij deze keer brengen? Het is mijn 3e marathon en ik heb ze alle drie  in Rotterdam gelopen.

We gaan van start, richting de Erasmusbrug, ik loop de eerste 10km samen met Mark die meedoet aan de marathonestafette. Ik loop heerlijk ontspannen en het is leuk om samen het eerste stuk af te leggen. Na de 10km ga ik alleen verder maar ik kom al snel een neef van mij tegen waarmee ik ook weer 10km samen kan lopen. De halve marathon is makkelijk bereikt, mijn ademhaling is onder controle, hartslag ietsjes hoger dan ik in gedachte had maar dat mag. Het is tenslotte vandaag dat het moet gebeuren!

Ik geniet, en ben vol vertrouwen dat het gaat lukken.

De angst voor wc-bezoekjes, pijntjes aan pezen of spieren, misselijkheid door gelletjes en sportdrank (niet getraind want met 14km ben je zo weer thuis.) is onnodig. Het gaat allemaal lekker.

Bij het 25km punt begin ik mijn bovenbenen te voelen, ze voelen opeens zwaar aan. Dat is niet fijn.

Het betekent dat ik nog 17 km moet lopen met een gevoel in mijn benen alsof er beton in zit.

Gelukkig ben ik mentaal sterk, ik laat mij niet kennen. Door naar 28km en dan nog 1 ronde van 14.

Zo heb ik het voor mij bedacht, 3x 14km,  de trainingsafstand van het sportrustenschema. Ik visualiseer het rondje dat ik de afgelopen weken heb gelopen. Op 29km krijg ik afleiding,  mijn  trouwe fans man en kinderen staan daar te schreeuwen, bijna had ik ze gemist, en mark had nog zo gezegd ‘rechts lopen’, ! een oppepper die ik goed kan gebruiken.

Op 30 km staan dames te roepen zwaar enthousiast, heel opbeurend en ook grappig. Ze zijn van AAV ’36, en ik kan het gebruiken, man het is me wat, komt geen eind aan.   We gaan door en even later zie ik mijn trouwe lopers van de SportVrouw aan de kant staan.

We kunnen weer even verder met de aanmoedigingen van alle bekenden maar wat heb ik een pijn. Ik moet denken aan Koen (oprichter Sportrusten). “Bij ons hoef je maar 1x een lange duurloop te lopen en dat is de marathon zelf.” Dat kan je hebben.

ik wilde dit zelf dus niet zeuren en doorbijten.

Het is letterlijk doorbijten, door de zure benen heen. Ik ga de kilometers aftellen, nog 6 te gaan.

Weer aanmoediging van de Sportvrouwen, ik kan nog prima praten en ik ben alert. Wat dat betreft zou ik veel sneller kunnen lopen. Conditioneel is het een appeltje eitje, dat is dan ook de reden dat ik fluitend over de finish kom, aangekomen op de Coolsingel vergeet ik alle pijn, ik wordt gedragen door de mensen, ze roepen en juichen, alsof je de enige bent die een marathon loopt, zo mooi!

Ik zie mijn man en kinderen, oom en tante, joelend helpen zij mij de laatste meters af te leggen.

Mijn dochters krijgen nog een kus, deze keer gaat het niet om de tijd, dus wat maakt het uit.

Het is weer fantastisch om over de streep te stappen, we zijn er en lachend klop ik iemand op de schouder die samen met mij over de streep kwam, “ gefeliciteerd man, het is weer gelukt.”

Blij neem ik mijn medaille in ontvangst en ik moet stiekem lachen;  met duurlopen tot max. 14km  heb ik een marathon gelopen!

Conclusie:

Hier nog even mijn voorbereiding van 4 trainingen per week:

2x lange duurloop van 10km uitbouwen tot 14km op marathontempo.

1x kort 5-9km tempotraining boven marathontempo.

1x kort 5-9km rustig trainen, (deed ik altijd nuchter).

1x per 4 weken een 10km voluit, waarvan ik 1 x 20km heb gelopen op marathontempo (20 v. Alphen).

Iedere dag 10min. ademhalingsoefeningen en tijdens de trainingen bewust langer uitademen.

Advies was om ook koud af te douchen, nou dat heb ik even overgeslagen.

Verder zelf gelet op voeding: veel groenten, fruit, sapjes en matig met brood, suiker en alcohol.

Goede nachtrust.

Laatste 4 dagen 500ml bietensap per dag.

Het sportrustenprogramma werkt.

De voorbereiding heeft mij minder tijd gekost en geen blessures opgeleverd.

Ik was mentaal sterk en kwam lachend over de finish.

Op 25km kreeg ik hele zware bovenbenen, dit hoop ik volgende keer te voorkomen.

Wil je echter een snelle tijd lopen, dan ben ik van mening dat je meer kilometers moet maken en zal het klassieke schema je meer opleveren.

Zelf wil ik dit schema zeker nog een volgen met 2 extra duurlopen en daarnaast structureel krachttraining  doen in de vorm van bootcamp.

Wil je meer weten over het Sportrustenprogramma?

Kijk dan op www.sportrusten.nl van Koen de Jong en Stans van der Poel.

Finish